Ang Pagdadalaga ....

No doubt that the film is really "Filipino made". Malupit!! Magaling at napakahusay. Hindi ako nagkamaling panoorin ang palabas na ito. Madalas ko na itong marinig at mabasa, overwhelming with positive reviews. Dito man sa pinas o sa labas. Ilan na ring awards ang napanalo ng pelikulang ito. Sinulat ni Michiko Yamamoto na siya ring sumulat ng pelikulang "Magnifico."

Isang pelikula tungkol sa 12 anyos na batang bading. Na nain-love sa isang pulis. Kung iisiping isa siyang "Gender sensitive" film ay nagkakamali kayo. Ipinakita nang pelikula ang pagmamahalan ng pamilya at kung ano ang tunay na estado ng bansa. Malamang nga yun ang dahilan kung bakit napansin ito sa mga international filmfest.

Pinoy na Pinoy!! Pinas na Pinas ang dating nang pelikula. Malamang nga kung nasa ibang bansa ka at pinanood mo ito malamang ma homesick ka. Bukod na lamang kung lumaki kasa loob ng Ayala alabang.

Aminado ako, halos pareho kami ng lugar ni maximo nang kinalakhan. Mula dun sa mga babaeng maiiksi ang damit na nakatambay sa labas ng bahay namin at hanggang doon sa manonood ka ng palabas sa kapitbahay mo na magbabayad ka. Lahat yun naranasan ko.

Ngunit ang ikinatuwa ko sa palabas ay kung gaano ipinahalagahan ang salitang "PAMILYA." Ulila man sa ina ang pamilya ni maximo, makikita ang pagsisikap ng kanyang ama na itaguyod silang 3 magkakapatid. Yun nga lang sa maling paraan. Mararamdaman mo na tunay at bukal ang pagmamahal na ipinapakita ng ama at dalawang lalaking kapatid kay maximo. Na kung iisipin, madalas sa isang pelikulang tagalog na ang ama o ang lalaki na kapatid ang siya mismong tumututsa sa isang miyembro nang kapamilya kung ito'y isang bading. Nakakatuwang isipin na hindi ko nakita yun sa pelikulang ito.

Mas pinahalagahan at binigyang importansya sa pelikulang ito ang salitang pamilya at tunay na kahulugan nang pagmamahal ...

Ku Ku Kuro Kuro

As i was reading the tabloid yesterday, nabasa ko na magsisimula na pala yung SEA GAMES dito sa pinas. Cant help but feel sorry both for the athletes as well as sa mga organizers. Why? Nobody even cares, para bang this is just a plain celebration that we dont have to get involved with.

Inaamin ko im guilty na hindi ko man lang alam na magsisimula na pala ang sea games. Kung di ko pa nakita yung mga "tarpolin" kahapon sa EDSA, hindi pa ako magkaka-idea. Nagkaroon tuloy ako ng interes na alamin ang tungkol dito.



Maraming beses ko na rin naman napapanood sa TV yung mga atleta, ngayon ko lang napagtanto na nagiimbita pala sila na panoorin ang seagame ang buong akala ko kasi, meron na naman bagong pelikula sina Manny Pacquiao o si Onyok Velasco. Ba mala'y ko? Nakita ko sa tabloid yung litrato nung palabas at dun lang ako natauhan.

Napagalaman ko rin na kung balak mong manood ng mga events ay maghanda ka na malaki-laking pera. Aba'y sa iba't-ibang parte pala ng pilipinas gaganapin ang mga palaro. Bongga! Isa na rin sigurong paraan para mapromote ang pilipinas. WOW! Maganda idea... Naisip ko.

Ang katanungan ko lang bakit kailangan may entrace fee? Balak ko pa naman panoorin yung Badminton. Nung malaman ko ang halaga ng entrance fee, i might as well spend it eating. Mantakin mo P825 something ang ticket na gaganapin sa ULTRA. Nah ... di na ko manonood. Sa TV na lang.

Ang rason nila kong bakit may "FEE" kasi daw pambawi nila sa ginastos nila sa venue at iba pang utility expenses. Nak nang tucha naman! Wala bang kompanyang nagsponsor sa malaking event na ito. Bakit kailangan magbayad ng mga organizer sa mga venue? Bakit kailangan magbayad ng electric sa Meralco? At kung ano pang ka-ekekan .... *sigh*

Mangmang nga siguro ko at hindi ko naiintindihan??? Pero simple langn naman. NASYONALISMO .... tutal isang linggo lang naman yung EVENT!

F W E N S H I P

'>

Sarap talagang bumalik sa pagkabata, yun bang wala kang iniisip kundi maglaro lang. Last sunday nagpunta kami nang mga opismate ko sa EK (Enchanted Kingdom) at isa lang masasabi ko. Sobrang saya!

Hindi ko man nasakyan yung ibang mga rides dahil sa takot ako, nagenjoy naman ako kasi kasama ko yung mga makukulit kong kaopisina. Mamimiss ko talaga yung mga happenings namin sobra.

Wala akong kwenta pagdating sa mga gimik sa "theme park" kasi takot ako magsasakay sa mga ride. Masaya na ako sa carousel at bump car. Syempre kasama tropa nakakahiya naman kapag hindi ako sumakay, ayon nayaya akong sumakay dun sa pambatang "Roller Coaster" nak nang tucha!!! takot na takot ako. Pagbaba ko sa ride, nanginginig ang katawan ko at putlang-putla ang balat ko. Pucha! Hindi ko talaga alam kung bakit, takot talaga ako sa mga matataas na lugar. Pinagtatawanan nga ako ng mga kaopisina ko. Tawag tuloy nila sa akin "BOY NGINIG" sige tawa pa!!! Wehehe....

Dahil dun hindi na nila ako niyaya pang sumakay ng ibang ride. Pero tuwang-tuwa ako sa "Rio Grande Ride" ... napakaexciting kasi kompleto kami sa isang raft at lahat kami basang-basa. Hinintay naming magsara ang EK hanggang 10pm.

Ano pa nga bang pinakasamayang paraan para tapusin ang araw na ito kundi manood ng "FIREWORKS"

Wicked??

YIPEEE!! tama si ka watson, sobrang lupeeeeeetttttttt ng HARRY POTTER 4. Sulit na sulit ang binayad ko. Sarap ng piling bumalik sa Hogwarts. Matagal ko na ring nabasa yung libro, pero iba talaga kapag nakikita mo na sa big screen yung dating iniimagine mo lang. Nakakatuwa kasi sinamahan ako ng mga kaopisina kong manood.

Kung di niyo pa napapanood ... aba'y ano pang binabasa-basa mo diyan... tara na!!!!


x's
may attached sana akong pic hindi ko ma-center di ko lam gawin ko. Boplaks na naman ako sa HTML... pucha tatawanan na naman ako larry at dada. huhuhuh

When was the last time???

kelan nga ba huling umiyak? hindi ko na matandaan. Siguro ilang taon na rin ang nakalipas, hindi naman dahil sa masayahin ako. Nalulungkot din naman ako pero hindi pa naman humahantong sa puntong pumapatak na yung luha sa mga mata ko.

Hindi ko rin namang magawang umiyak sa tuwing nanonood ako ng TV o kaya ng pelikula, kasi minsan lumilingid na yung luha ko tapos bigla akong kakantsawan ng kasama ko, mahihiya tuloy siya pumatak.

Kanina gusto kong umiyak ... di ko alam kong bakit. Gusto kong ilabas yung mabigat na pakiramdam na nadarama ko kaninang hapon. Nagising ako ng hapon, mga isang oras pa lang ako natulog. Bigla na lang akong nalungkot. Di ko alam kong bakit. Basta nang mga oras na yun gusto kong umiyak. Napaisip ako matagal-tagal na ring hindi ko iyon nagagawa. Ngunit hindi rin pumutak ang mga luha ko.

Sa sobrang kakahintay na ako'y maiyak ... nainip ako. Nilaro-laro ko yung cellphone ko sa pagitan ng mga kamay ko. Di ko namalayan tulog na pala ako....

Tell Me If U Can Take This

Pag sinabi nila call center agent, isa lang agad ang pumapasok sa isip nang tao .. ay mga walang alam magaling lang mag-ingles ... kala lang nila yun.. heto yung 5 bagay na natutunan kong dapat meron ka kapag gusto mong magtrabaho sa call center.

1. Kung ikaw yung tipong pala-absent, wag mo nang balikan na pumasok pa sa call center. Dahil sa isang call center. Umabsent ka lang nang isa, maigting na ang tingin ng boss mo sa iyo. Tandaan kumikita ang kompanya sa numero ng tawag na natatanggap nila, so kong absent ka mababawasan ang tawag which also mean, walang kita...

2. Kaugnay dun sa una, bawal ang ma-late ... kung kinakailangan 1 hr o 30 mins bago ang yung shift ay nasa opisina ka na. May ibang call center na kailangan mong magbasa everyday ng mga email updates o kaya naman kailangan maaga ka para mabuksan mo na yung mga "tools" na kakailanganin mo sa pagtanggap ng calls. Isang malaking paglabag sa polisiya ng isang call center ang pagiging absenero at pagiging late.

3. Multi-task .... isa sa pinaka-importanteng skill na dapat meron ka kung gusto mong maging succesfull bilang isang call center agent, Madalas habang kausap mo yung customer sa linya ay tinatype mo yung pinaguusap nyo. At kung minsan kung sobran galing mo. tulad ko (ahem!!!) wehehe ... kaya mo pang magblog at magsurf sa frendster mo habang ngta-type at kausap yung customer.

4. Pasensya .. yan ang pinakamalaking dapat na meron ka. Kahit na mura-murahin ka pa nun kausap mo dapat smile at apologize ka pa rin. Bayad ang pagiging plastik pagdating sa mga call center agents. Sanayan lang din, pag di mo na matiis yung kausap mo. I-mute mo na lang yung headset mo at sabay sabi ng isang malutong na mura... wehehehe ... yung lang ang bawi mo. Sabay balik sa kausap at apologize ulit... ganun lang.

5. Dapt marunong karin makisama. Di lang sa kausap mo sa telepono, pati na rin sa mga taong kasama mo sa opisina. Alam nyo naman ang call center masyadong marami kayo, halo-halong personalidad at paguugali. Hirap makahanap nang mapagkakatiwalaan. Ngayon mabait sa iyo, bukas winawalanghiya ka na... ganun lang yun. Pati na rin sa mga boss mo. Minsan nga magugulat ka pa kasi mas matanda ka pa sa boss mo. So dont expect too much of professionalism when it comes to some of your boss. Di ko sila nilalahat, but it is not enough na magaling ka, kailangan marunong kang humawak at makisama sa mga empleyado mo.

Bilang pagtatapos ... kung tatanungin ako. Masaya ako sa trabaho ko, kasi alam ko yung mga nakilala ko rito ay mga tunay na tao. Swerte ko lang talaga. Pero wala akong balak na mabulok at magtagal sa propesyon na ito... YUCK!!! wehehehe

Gising Buong Magdamag

last friday night, gumimik kami nang mga bago kong kaopisina sa may timog. we are planning to go to this so called bar named "xymaca" but the place is jammed with people kaya't we tried to look for a different bar. U-mo- o na rin akong sumama sa kanila, tutal libre naman nang isa kong kaopisina na napromote.

Kumain muna kami sa "brother burger" na amoy putok yung loob nung restaurant. Ang isa pang nakakainis, ang tagal nung service. Nung malaman ko kong bakit ang tagal ng order ko yung pala mali yung pangalan na tinatawag nila imbes na airwind .. ruel yung tinatawag nila. kaya naman hindi nila ako mahanap. kung di pa ko lumapit sa counter at nagtanong malamang na hindi ko pa malalaman na ang pagkarinig pala nung kahera sa pangalan ko ay RUEL. So tinama ko siya sabi ko "Airwind name ko." Sagot niya "ano po louie"? ... gusto kong sumigaw nang mga oras na yun, gutom na gutom na ako tapos bingi pa yung kausap ko. Makalipas ang 30 mins, sa wakas naserve na yung order kong isang burger at fries....

natuloy ang gimik sa may bedrock sa timog. ayoko na ngang pumunta doon dahil may masamang karanasan ako sa bar na yun (kung ano man ang nasa isip nyo, hindi yun!!). Wala nga lang akong choice kasi nanduon na kami. Sakto kasi nagshoshoot yung bagong channel ng 7 yung QTV channel 11 (oi promoting). Madaming banda ang nadoon upang tumugtog. Nandoon din si raymond at si bianca king. Hindi ako mahilig sa artista. Totoo yan! kaya nga nung inalok kaming tropa kung pede kaming magpainterview, lahat kami walang imik. ang nasabi na lang ni bianca (this is on a conyotik ... matining ... childish voice) "they dont like me.." sabay talikod.

natapos ang gabi .. ang naubos ang isang bote nang tikila at tigiisang bote ng san miguel strong ice. Tapos magbar, napagplanuhan ng tropa na kumain ng siomai sa jade valley, ngunit pagdating namindun hindi sila nagseserve ng ice tea kaya ayun pumunta na lang kami kay pareng mcdo... eto yung mga picture namin.....

"Eto medyo bangag na kami sa loob ng BEDROCK" Yabadabadoo!!!

"Doon tayo sa MCDO at magpicturan tayo!!!"

"GWAPO AHH - kimpoy ... PUFFY EYES - gcel"

call me pathetic if you like ....

nangyari na ba sa iyo na bigla na lang sinabihan ka ng kaibigan na "WAG MO KONG KAUSAPIN" .... yun bang hindi mo naman alam kung ano yung ginawa mo, tapos bigla ka na lang sasabihan ng ganun??? tapos pag nakita kang tumahimik. sasabihan ka naman ng "BIRO LANG!!"
nakakainis diba??

hindi mo tuloy malaman kong totoo bang may sama siya nang loob sa iyo o talagang binibiro ka lang.

Ewan ko pero ako iba ang pakiramdam ko kapag sinabihan ako ng ganito. Hindi ko ma-explain kong bakit. Napapaisip na lang tuloy ako kung ano nga ba ang nagawa ko.

Naniniwala kasi ako na ang biro ay kalahating di totoo at kalahating totoo (syempre!!).

T.L ako sa iyo

may nakilala ka na bang tao na may pagka "suicidal type?" yun tipong di niya kayang mabuhay dahil sa sobrang depresyon?? ako marami akong kakilala .. pero di ko ka-kosa.

Pano kung isa kang babae na may syota tapos gusto mo nang makipaghiwalay dahil sawa ka. Tapos binantaan ka nang syota mo na magpapakamatay siya kapag iniwan mo siya. Mato-touch ka kaya? o matatakot ka at hahayaan mo na lang siya? iisipin mo kayang nagbibiro lang siya? baka? oo? baka? hindi?

Paano kung may syota ka at mahal na mahal mo? ang saya-saya nang relasyon niyo tapos isang araw, sinabihan ka niya na ayaw na niya sa iyo? magpapakamay ka kaya? o tatakutin mo yung syota mo na magpapakamatay ka? may mapapala ka kaya? itutuloy mo ba kung tuluyan ka ng syota mo na iwan ka?

Isang kabaliwan ang pagpapakamatay, dahil sa pagibig. gasgas man ang linyang "marami pang iba diyan" pero ako naniniwala akong lahat nang tao may katuwang.....

for you i will ... *sigh*

masaya't .. malungkot ako sa mga nanyayari sa mga katropa ko. Hindi ko alam pero sobrang miss ko na sila....

Unahin ko kay ...

PAULINE - kaklase ko siya mula 1st year college hanggang 1st sem ng third yr. Lumipat man siya ng panggabi nun 2nd sem hanggang 4th year. Hindi pa rin namin nalilimot na magkita. Ayoko na lang isipin na dahil kay jay-r kaya lang siya napapadalaw sa amin noon. Naaalala ko yung mga araw na wala kaming pera at gutom kami. Naglalakad kami sa sm north, bente lang pera namin kaya't bibili na lang kami nung benre meals na wendy's o kaya yung spag ng A&W. *sigh*

MEANN - isa sa mga taong malaki ang utang na loob ko. Matagal na kaming hindi nagkikita, sa pagkakaalam ko ang huli e nun valentine day pa. *sigh*

DADA - pucha!!! yung mga kulitan. yung mga jamming namin tuwing sasapit ang ala sais ng gabi sa tridel. Ang walang humpay na pagbloblog .. ang walang tigil na panonood ng game ka na ba? tuwing tanghalian. Nagpakilala sa akin nang "sassy girl" na hanggang ngayon e hindi ko pa rin makalimutan. *sigh*

LARRY - ewan ko ba? pucha iba talaga ang dating ng taong ito. Ito ang nagmulat nang mga mata sa katotohanan ng buhay... huwwawawawa .. ayoko nang magsalita pa baka may masabi lang ako.... potah!!!

BUTSOK - yan ang binansag ko sa kanya at hanggang ngayon nakilala na siya sa tawag na yan. sus ... noon nahihiya pa siyang gamitin yung palayaw na yan. pero ngayon pinaglaladakan niya pa sa blog niya. *sigh*

JM - napakabait kong naging kaibigan sa tridel. mga kulitan. yung mga araw na naglalaro lang kami sa pc niya kahit may pc naman ako. natatandaan ko pa yung keyboard niya na madalas mahulog sa kinalalagyan. nakakatuwa, yung mga ismid niya. yung mga pagtimpla niya ng kape ko. yung mga banat niya na tagilid o pagkwento sa buhay ng boyfriend niya ... *sigh*

marami pa sila ngunit ito lang sa ngayon ang talagang naaalala ko at di ko makakalimutan..... *sigh*

yuhoooo!!!

hey! kamusta na nga ba ako? kamusta na ang patatas na kunwari e bise-bisehan sa trabaho? hayaan nyong update ko naman ang blog ko.

Minsan nakakalungkot kasi hindi na ako makapagupdate o makapagbasa man lang ng mga blog nang mga kapwa blogirista ko. *sigh* ... minsan nga parang gusto ko na lang ihinto ito. pero sayang naman. nakakatuwa pa naman kapag binanalikan ko yung mga dati kung mga entry. natutuwa ako na nanyari pala sa buhay ko yung mga bagay na yun. marami akong gusto isulat. kung pede nga lang na idikta na lang sa kompyuter yung nasa isip ko at bahala na siya magtipa nito. kaya lang hindi ganon e. *sigh*

Ano nga ba ang nanyari sa akin??

Noong nakaraan na buwan ng septembre pumalo ako na pangatlo sa opisina namin bilang isang mahusay na tech ... opo pangatlo??? ultimo nga ako hindi makapaniwala. kung nung augusto e, pangisang daan ako sa mga manggagawa dito, e noong isang buwan lamang e umakyat ako sa pangatlo. ilang beses ko na bang nasabing pangatalo ako?? wehehe....

halong presyur at takot ang nararamdaman ko. kasi mas naniniwala ako ng mas maganda yung nagsisimula ka sa baba pataas. keysa yung nagsimula ka sa taas tapos gugulong kang diretso pababa. dagdag pa roon anf expektasyon ng mga kasamahan mo na kailangan higitan mo ang dati mo nagawa.

*sigh* pagod ... puyat .... miss ko na ang pagblogblog :((

x's,
di ako makapagblog sa bahay kasi nireformat ko yung pc ko. nagpapabibo na ako nang todo. kinakalikot ko na yung kompyuter ko sa bahay......

mahirap maging artista

im sick, paano ba naman for the last two weeks hindi ako nakakakumpleto ng tulog ko. Simula nung nangshopping kami ng tropa sa bambang. Hanggang ngayon. Eto ang detalye.....
SEP 18 - umuwi ako nang 9am nang umaga galing sa shift, imbes na matulog. inintay kong dumating sina jomar at car para dun sa fud trip namin at pamimili sa bambang. Refer na lang on my last entry....

SET 25 - outing the team namin sa laguna. Umalis kami nang opis after shift. Diretso sa laguna. Balak ko sanang matulog sa biyahe, pero hyper mode ako during the whole trip. Kaya ayon hindi ako natulog. Pagdating namin sa laguna, imbes matulog na swimming agad ako. Binalak kong matulog pagkaahon, kaya lang di na pede kasi basa na yung damit ko, e nagaalala ako baka kulangin yung dala kong damit. Natulog ako ng 2am na. nung time na hindi ko na talaga, yung bang pakiramdam ko na gang rape ako sa loob ng bilangguan.

OCT 3 - imbes na mamahinga ako sa bahay, e naglaro ako na badmniton. Nagkayayaan kasi kami ni ate sonia. E matagal-tagal na rin naman akong hindi nakakapaglaro so nahikayat ako. 2 hours din yun. Ang malupit pa dun, may kakampi si ate son pero ako magisa lang. (syempre nanalo pa rin ako) wehehe!!!! tapos nun sumama pa ako kay ate sonia, imbes na umuwi. Kumain kami sa labas at dumaan sa sm para tumingin ng cellphone. Napabili tuloy ako ng electric fan. Mga 8pm na rin ako nakarating sa bahay.

Kinabukasan .... iba na ang pakiramdam ko. Nanghihina na ako. Sumasakit ang katawan ko. Inisip ko, baka naman sa pagbabadminton lang kaya sumakit. Ganun naman talaga kapag hindi sana'y sa ihersisyo yung katawan mo.

Sumunod na araw - masama pa rin ang pakiramdam ko. nadagdagan pa ng sipon. At iba na yung sakit ng katawan ko. may halo ng panginginig at pamamanhid. Medyo kinabahan nga ako. Pero inisip ko na lang na mawawala rin ito.

Kahapon - wala na akong balak pumasok, dahil sa hindi na rin masyadong magandang ang tono ng boses ko. (e yung pa naman ang puhunan ko) wehehe. Lumala na yung sipon ko, yun bang bawat yoko ko, tumutulo yung sipon na parang gripo sa ilong ko. puro tubig ... as in tubig talaga. Uminom na ko nang gamot "NEOZEP"

Ngayon .... eto hindi na masyadong masakit ang katawan. pero ang sakit na nang ilong ko sa kakasinghot ... naisip ko meron kayang machine na pede higupin lahat ng sipon sa ilong ko????

Mga susunods ko pang lakad sa weekend na ito...

OCT 8 - may laro ulit kami na badminton at sa gabi gigimik kami ng mga dati ko kaopisina sa PLDT.

OCT 9 - lalabas kami nina ate son kasi bday niya... ililibri ko sila sa chef de angelo sa galleria....

OCT 10 (12am)- pers day of shift ulet....

TULONG PANO PA AKO MAGPAPAHINGA!!!

Meet my new team

"TEAM FABRIQUIER"

Left to Right: Coach Aris, Coach Dottie, Liza, Gisselle, Me, Jenny, & Rodel
Wala si Teejay kasi siya camera man. (Churi!!!2x)

Delayed na itong entry ko kasi nanyari ito nung last sunday Sept 25. Sa kadahilanang ala naman masyadong fancy nanyari sa akin, bukod sa pumasok sa opisina at matulog. E ipopost ko na lang ang mga pictures at ipakilala ko sa inyo kung sino-sino ang mga new found fwends ko sa DELL. Baka may kakilala pa kayo......

Nagswimming kami sa laguna at hanggang ngayon di ko pa rin matandaan yung pangalan nung lugar. Ang landmark ko lang e, ito yung village sa tapat ng Monte Vista resort. Nagsisismula yung pangalan nung village sa letrang "M" so pedeng Mariposa, Maligaya ... at kung ano-ano pa. Sa loob ng village na yun ay maraming private house na nagpaparent ng private pool. Naka-jackpot nga kami kasi yung narentahan namin bahay e mura. Sa halagang Php 3,300 nakapagovernight kami dun sa bahay na may 3 kwarto, libreng videoke at libreng gamit ng kusina (kasama na yung gasul at ref). Ang sabi nga sa amin nung caretaker, kapag summer daw doon e pinaparent nila yung lugar ng 5K to 7K. So laking discount talaga.

Namalengke na kami sa calamba market bago pa man kami pumunta dun sa resort. Para tipid. Bukod pa yun sa mga baon naming pagkain... heto ang ibidensya ng pagka animal namin sa pagkain... wehehehe

Ito yung agahan namin kinabukasan. Sorry hindi namin nakunan yung pananghalian namin nung unang araw kasi ganun kami kagutom. Hindi na namin naisipan pang picturan ... wehehhe

Mga pagkain:
Inihaw na tilapia, Inihaw na Hotdog, Itlog na maalat na may kamatis , adobong manok at baboy at syempre bilang panulak Tequila.. wehehe

CAUTION:

Epekto nang walang tulog at mag-oovernight swimming. Huwag tularan!!! Samahan nyo pa yan nang busog na tiyan at umaagos na malinis na tubig ng laguna. Halina't magbabad tayo???

Ang mga susunod na larawan ay sadyang nakakabahala
"PATNUBAY NG MAGULANG AY KAILANGAN"

missing you

i decided to leave you
due to the fact that i loved you, so much
i pretend all through out these days that i can do it
but it seems that im wrong
seems that im not strong enough to let you slip away

here i am now, still saying that i can do it
that my life will still go on even if you're not around
trying to devout my whole attention to my work.
but im wrong everywhere i looked there is you ...
there is the sweet smell of your fingers ...
that surely my mind cannot erased.

given the chance to turn back time
ill probably choose to stay with you
even if it meant me not fulfilling my dream.
coz you to me is everything that i wished for ....

nakuha ko dun sa old post ko sa deviant account ko!! nakakatuwa... weheheh.. senti !!!! bwuhaha

shopaholik

nagtrip kami kahapon ng mgs highschool friends ko. we went to "bambang" at "tutuban." madalas naman ako pumunta nang tutuban pero pers time ko sa bambang.

Matagal ko nang naririnig ang ukay-ukay sa may bambang. Ngunit di pa ako naglakas loob na pumunta doon kasi nga hindi ko alam. Noong nasa ePLDT pa ako, madalas kaming pumunta doon, hindi pa ra magukay-ukay kundi kumain ng tapsilog. dinadayo pa namin yun ng mga kaopisina ko. Meron kaming kinakainan dun na sa halagang 25 pesos lang e may tapa, sinangag at itlog ka na (TAPSILOG) at ang masaya pa dun ay mayroong libre bagoong at kamatis. yum..yum..yum.....


Ngunit kahapon hindi yun ang pinunta namin, kasama ang highschool prends ko na sina maricar, sharry, at jomar.napagkatuwaan ng grupo ang pumunta at tutal dun rin nakatira yung isang kapatid ni maricar sa bambang, kaya't alam niya ang pasikot-sikot sa lugar. Nais ko rin kasing bumili ng bag na bago at sinabi sa akin ni Maricar na meron nga daw bag doon na branded pero sa murang halaga lang ibinebenta at matatawaran mo pa. san ka pa??

So pagkatapos naming magfood trip sa paresan. Dumiretso agad kami sa bambang. Pucha ang sarap pa lang mamili dun. Isa lang siyang palengke ngunit ang mga paninda e mga damit, sombrero, bag at kung ano-ano pa.Sa sobrang mura nang paninda may nakita nga akong mga NIKE na shirt na 250-350 pesos lang ang halaga at may iteketa pa ang mga ito ah ... tumingin din ako ng mga jacket, dahil nga malamig sa opis. Yung mga branded na jacket, nasa 600-850 ang presyo. WOW talaga. Ang nakakalungkot nga lang yung ipinunta ko na pagbili nang bag e nauwi sa wala. Kasi yung sinasabi ni maricar na maganda e nabili na raw. Malas talaga!!!

tip sa pagpunta sa bambang:

1. Bumili kayo dun sa loob ng palengke, huwag sa labas. Dahil mas mura sa loob. Pareho lang nang paninda.

2. Tumawad!! tumawad!!! tumawad!!! wag lang sobra, baka masasak ka na.

3. Matutong mambola rin nang tindera o tindero. Minsan pagmedyo feeling close kayo nung nagtitinda e. Mas mabibigyan ka ng malaking diskwento.

4. may isang pwesto sa palengke ng bambang na nagtitinda nang puro branded. Sa may bandang looban nga lang. Yun bang puro levis, mossimo, nike at kung ano pa.

5. Talasan ang mata... kasi meron din naman akong nakita ng mga imitation lang.

so tara bili na tayo sa bambang.. wehehehe

usapang mabait

ayoko sa taong mababait.... lalo na yung mga sobrang bait. una sa lahat, mahirap silang pakisamahan. hindi mo alam kong dapat ba akong mag po at opo sa kanila para magmukhang mabait din. Di ko lam kung dapat ba akong humingi palagi nang paumanhin sa tuwing makakagawa ako ng kasalanan.

madalas kasi sa mga mababait na tao yung masyadong balat sibuyas. konting kibot magagalit na, kahit na alam naman niyang nagbibiro ka lang. yung bang hindi ka na lang biglang papansinin. magkikita na lang kayo isang araw, tapos na ha o ho wala kang maririnig sa kanya. at ang nakakatuwa pa sa mga taong mabait, kahit galit na nakukuha pa rin ngitian ka o kaya naman ay tanguhan ka kapag nakikita ka. walanghiya... bakit kaya hindi niya na lang ako sapakin agad sa mukha o kaya pagmumurahin ako. mas gusto ko pa yun, at least nailalabas niya yung galit niya. at nalalaman ko rin yung mga pagkakamali ko. e kaya lang mabait nga e!! kaya hayun magpapanggap na walang nanyari, pero meron kang maririnig ng bulong-bulongan na may sama siya nang loob sa iyo.

hindi ko maintindihan. sabi nga nila mahirap galitin ang taong mabait. dahil iba sila kung magalit. Anong iba?? yung bang bigla na lang mananahimik at hindi ka kakausapin ni yung may salang tao e walang kaalam-alam na kinasusuklaman na pala siya.

kaya ako mabait ako... pero nasa lugar. galit ako kung galit ako at sinasabi ko kung galit ako. kasi ayoko ng nagiipon ng galit. lalo na't sa kaibigan ko.

diba ika nga nila kung kaibigan mo ang isang tao dapt sinasabi mo ang mga pagkakamali nila. kung nasaktan ka man nila dapat sabihin mo sila na nasaktan ka at wag na nilang ulitin muli. ganun lang naman yun diba??

isa munang patalastas

its been so long since my last blog. im up on my 2nd week here at "ops". Pumuslit muna ako, ang susubukan kong magsulat ng entry.
Ilan minuto na lang maglologin na ako at kukuha na nang tawag mula sa mga kliyente ng dell.
Nakakamiss na yung mga panahon at oras na wala akong ginagawa kundi ang maging regular visitors ng mga blogger sa loob ng blog world. Naalala ko pa na madalas kong makita ang pangalan ko sa mga comment box ng ibang blogarista at kung hindi ako nagkakamali, marami na rin akong buhay na nakilala, mga taong hindi ko pa nakikilala ng personal ngunit naging bahagi na ng pangaraw-araw kong gawain.
Noon pagdating ko ng bahay o mapaopisina man. excited na excited akong magconnect sa internet, kasi mababasa ko na naman ang mga pakikihamok ng mga naituring ko nang kaibigan ko sa blog world.
Itong entry ko nagyon ay para sa mga naging kasama ko sa ilang buwang kong ginugol sa pagsusulat sa blog ko. Na laging nandiyan, mapawalang kwenta man o meron ang laman ng blog ko. Labis akong natutuwa sa inyong pagbisita at pagkokomento..... nawa'y kayo'y wag magsawa.
At kung pagbibigyan ako ng oras, hayaan nyo't dadalaw ulit ako sa mga site ninyo at makikibalita......

FOB

what a week, nagsisimula na ako sa operations, dahil pinayagan na rin kami sa wakas. so nung thurs, first day ko sa operations or as we call it here in call center "floor." na meet ko na yung teamates namin ni jenny at jhun. at isa lang masasabi ko, napakabait nila, sana lang ganon pa rin sila lumipas man ang ilang buwan. halo-halong personalidad, may masungit kunwari, may makulit, may maingay at may seryoso pero magaling manarantado ng customer. hehehe . syempre dahil bago ako, tahimik muna ako sa unang araw. pinakilala ako sa mga kateam ko at sa l2 (level 2 tech) namin at sa bago kung coach.

babae pareho ang l2 ko at coach, at pareho silang mabait. yun lang ang masasabi ko sa ngayon. aabangan ko na lang sa mga susunod na araw kung ano ang mangyayari....

S*** Happens

kung hindi ka ba naman talaga mababadtrip o. isipin mo pumasok ako today. knowing na this is my first day of work. pagdating ko sa opisina, sabi nung mentor ko dun sa transition bakit daw ako nag-AWOL kahapon? sabi ko huh? ang alam ko graduate na ko sa transition. kasi yun yung text sa akin ni jenny last friday. diba hindi ko nakapunta nun graduation dahil nagkasakit ako.

kinausap ako ng coach ko at ang sabi niya hindi raw pa ko graduate extended pa raw ako ng three days at ang kanyang rason e kasi hindi raw ako pumasok last fri. sucks ang babaw i wanst even because i fail or im not doing good. its just that hindi ako dumating nung last day o nung araw na nagbigay ng team assignments. shit talaga!!

ultimo nga si jenny ay nagulat, akala kasi niya kasama nya na ako sa operations, yung pala hindi. Sabi ko na lang sa kanya "ok lang text mo na lang ako kapag lunch ka na o bababa ka, para sabay tayo" kung di naman talaga badtrip na empty batt pa ko. so hindi ko rin natanggap yung mga text ni jenny. e nakadeploy na siya sa floor. ako nasa transition pa rin. *sus*

ang nakakainis, bago ako umuwi. kinausap ko ulit si coach at tinanong ko kung AWOL ba ako yesterday or not. sabi niya "pagiisipan pa raw niya." nak nang pucha!!! para naman kagustuhan ko yung umabsent? ang sabi niya pa he tried texting me daw? pero ala naman akong natanggap? sabi ko nga sa kanya hindi ko naman siya lolokuhin o kong may natanggap man akong text e malamang magreply ako at hindi ko naman siya dededmahin. hindi ako bastos!!! tsaka bakit hindi niya ako tinawagan? hindi ba't napaka-unprofessional naman ata na itext mo lang ang empleyado mo?

sabi niya pagiisipan niya raw.. mamaya malalaman ko raw kung AWOL ako o hindi... pucha!!! bahala siya!!!

esmol world

Aga nang gising ko.. hindi ko nga lam kung bakit? kahit na 12Midnight na ako natutulog basta sumikat na ang araw dumidilat na ang mga mata ko....

Simula na ang trabaho ko sa martes. deployed na kami sa operations. sa madaling salita tapos na ang training. hindi nga ako nakapunta sa graduation namin kasi nagkasakit ako. aba akalain nyo dadapuan din pala ako ng sakit? nanyari lahat nun thursday ng umaga... sa pagkakaalam ko masakit lang yung tiyan ko at nagmamadali na akong umuwi nun. pagdating ko nang bahay at nakaraos na ko sa banyo .. biglang sumakit naman ang ulo ko. sabi ko baka kulang lang ako sa tulog, so tulog naman ako. nagising ako ng bandang 12. kasi namimilipit na ako sa sakit ng ulo ko, at sobrang giniganaw na ako. binili ako ni nanay ng alaxan at ininom ko agad. sabi ni nanay wag na raw akong pumasok kasi nilalagnat ako. nakatulog ako ulit pagkatapos ko na rin kumain ng tanghalian. nagising ako ng 5pm, sabi ko kay nanay ok na ako at pede na akong pumasok, sabi niya wag na lang daw, tumawag o i-text ko na lang daw ang boss ko at sabihing hindi ako makakapasok. sabi ko siguro nga wag na lang, nang makapagpahinga na rin ako. tsaka hindi ako pede maligo, ang baho ko naman ata nun pagdating ko sa opisina kugn papasok pa ako. kaya't hayun text ko si pj at sinabing hindi na ako makakapasok, na naintindihan naman niya.

Kahapon dumalo ako nang binyag ng aking pamangkin si Rona. syempre hindi ko ligtas sa papel ko sa tuwing may okasyon, ang maging isang photographer at tigakuha ang video. maaga pa lang ay pinapunta na ako ni ate son sa simbahan dahil syempre nga naman dapat kumpleto ang kuha ng binyag. dapat din una akong darating sa kainan dahil din sa kailangan makunan ang bisita habang pumapasok. ang nakakatuwa, napagkamalan tuloy akong photographer nung ibang bisita. aba'y sabihan ba naman akong "kunan ko daw silang pamilya?" sabi ko nga sa pinsan ko, pakisabi naman sa kanila kamag-anak din ako. Nginitian lang ako ng pinsan ko. sa buong araw nga nang okasyon e wala akong kuha dahil halos ako lagi ang nasa likod ng camera. pero oks lang!!! enjoy naman ako e.

isa pang nakakaaliw kahapon, balak ko sanang imbitahan si larry na pumunta sa binyag dahil na rin sinabay yung handa ni nanay nung bday nya. pero hindi ko na tinuloy dahil baka hindi rin pumunta o hindi naman magenjoy si larry. ang pucha nang lumingon ako sa bandang cr nung resto may nakitang akong pamilyar na mukha. naglalakad palabas nang banyo si mico kaopisina ko dati sa tridel na barkada ni larry. tinawag ko siya, siguro naka limang tawag ako hindi siya lumingon. nang pagtingin ko sa table na pupuntahan niya nanduon ang tukmol laryuki syempre hindi nawala ang pagmumurahan namin sa isa't-isa. tawa kami ng tawa. sabi ko nga sa kanya buti na lang at nanduon siya at may nakausap ako... iba talaga "esmol world"

timetable.....

tag-o-mania .. this one comes from jeff (mah artist)

twenty years ago
wala pa akong kaalam-alam nun ... 2 years old pa lang ako nun. baka nun time na yun pinupurga pa ako ng nanay ko.

fifteen years ago
im in grade 2, if im correct ito rin yung time na lumindol sa pinas. buti na lang absent ako nun sa klase. nagiigib ako ng tubig nang biglang umalog ang lupa. nagiiyakan kaming magkakamaganak nun sa bahay.

ten years ago
about to graduate elementary. still undecided kung ano ang manyayari sa buhay ko. all i think at that time is play, play ... and more play. bata pa kasi lolo nyo.

five years ago
i was in college nah... 1st year to be exact. never thought na magiging marketing student ako. ive met new poeple na talaga naman mga astig at hanggang ngayon e kasa-kasama ko pa rin.

three years ago
pa-graduate na ako ng college. nagtratrabaho ako bilang crew ng jollibee. cramming is the right word to decribe this year ... daming thesis at feasibility studies to pass.

last year
i was still in epldt ... up until september wherein i decided to resign and find a dayshift. taon para sa akin para makilala ko talaga kung sino ako. at malaman ko ang gusto ko. november rin na taon ito ipinanganak ang blog ko.

this year
been to 2 companies already. currently im back on a call center but start of the year i was employed as sales executive from a not so known ISP here in the phils.

yesterday
i went to SM with nanay and ate sonia's family. bumili ako ng bagong shoes.

last night
wala masyado nagluto ng dinner, tapos nanood ng live telecast ng pinoy big brother. then sleep....

today
may pasok ako mamaya .. first day. so normal day kapag may pasok at normal routine din.

tomorrow
pasok ulit sa trabaho *sigh*!!!

next year
uhhmmmm.... tough year i guess kasi mayaman na ako!! wehehe

five-ten years from now
resign na ako as an employee at mayroon na akong sarili kong business na talga booming in terms of market and profit status.

kayo naman ....

dada ---> tingnan ko nga ang malupit mong nakaraan

larry ---> tsong siguro naman hindi lang inom ang ginawa mo sa buong buhay mo?

butsok ---> sumusulat ka na ulit so baka naman sakaling masagutan mo ito.

one hell of a good news ...

as i said on my last post. today should be my last day of work, if i dont passed. but the good news is ... we've been extended for another week and instead of having our off every friday and saturday naging saturday and sunday na. thats make today my 6th day at work. ok naman kasi they are paying us ng doble. dapat lang

ang rason nila kung bakit kami inextend? kasi daw from 30% customer satisfaction. ngayon linggong ito our stat went up to 55%. wowee and for that our coach think na we are doing good and if given another one week extension baka sakaling mataasan pa namin yung mga nasa operations na.

sabi nga nung isang mentor sa amin ... "what a great recovery" at isang linggo lang yung pagitan... san ka pa!!

ako may sakit??

bakit ganun? hindi kaya't may phobia ako sa pagiging magisa. hindi ko alam at hindi ko maintindihan.

hindi ko kayang umuwi magisa ... hindi ko kayang lumabas o pumuntan ng kahit 1km lang mula sa bahay ng walang kasama. Natatandaan ko pa noon, hindi ko kayang pumunta sa pagupitan ng ako lang. kailangan may kakarag-karag akong isang kaibigan o kaklase bago ako makapagpagupit. ni hindi ko nga kayang pumunta sa mall ng magisa, lalo na ang kumain sa labas. pakiramdam ko lungkot na lungkot ako. na halos kawawa ako at parang may naririnig akong mga tinig na nagsasabing "kawawa naman siya?" paranoid yan ang tamang tawag sa akin.yan din ang turing sa akin ng dati kong kaopisina nang ikinuwento ko sa kanya kung gaano ako ka dependent sa ibang tao. Ni hindi ko pa ngang nagawang manood ng sine magisa e. muntik na, pero hindi ko talaga kaya, kaya't nangulit ako sa mga dati kong kaibigan, ayon nakakuha naman ako ng kasama, kaya lang ang masama dun ako na ang nanlibre kasi napilitan lang yung ugok na samahan ako e tinulugan pa ko habang nanonood nung palabas. *sigh*

maikwento ko lang yung 'bago-bagong pangyayari sa aking di maintindihang paguugali. nagkayayaan kaming makakaopisina sa client logic na magbreakfast sa likod ng IS sa may ortigas. kahit na malayo-layo sa opisina, oks lang naman kasi may tsikot yung isa kung kasama. apat kaming natuloy. si jenny, si potipot, ako at si PJ. nung uwian na heto hindi na naman ako mapakali. nagiisip ako kung kanino ako sasabay. kay jenny?? malamang hindi pede kasi ihahatid siya ni PJ. kay potipot?? medyo malabo kasi sa makati siya nakatira sa QC ako. taliwas yung daan namin.

tanong nyo kung kanino ako nauwing sumabay??? OO kay potipot!! tanga ba? oo na realized ko na lang na napalayo pala ako ng sobra nung nandun na ko sa makati at pasakay na nang dyip papuntang LRT station.... *sigh* ano b yan???

"AUTOPHOBIA = refers to an abnormal and persistent fear of being alone or of oneself."

dagok!!! *boink*

binigyan kami ng taning sa kompanya, buong batch namin. pag hindi daw namin na meet ang nakaset na standards nila ay wala na silang magagawa kundi paalisin kami.

hindi ko alam pero malaki daw kasi ang naging papel namin sa pagbaba ng "metrics" ng kompanya. lalo na't kung Customer Satisfaction ang pauusapan. 74% lang naman ang nais na makuha o ang target ng site. pero sa nakalipas na buwan pumalo ng 50% mahigit ang aming metrics. malaking porsyento ng pagbagsak ay dahil sa amin mga nasa transition team. sabi nila 30% ang nakuha ng buong batch namin.


biglang pampalubag loob, ini-extend kami ng isa pang linggo, pagbibigay pagkakataon na rin daw pa ra ipakita namin na karapat-dapat kami... sabi pa nga ng coach ko nakiusap lang daw siya sa site VP namin kaya't pag hindi pa rin kami pumasa wala na siyang magagawa, dahil yun ang kondisyon ang paalisin kami.

basta ako isa na lang ang nasa isip ko. "make or break" week ko ito. kung hindi pumasa ibig lang sabihin nun hindi ito para sa akin. pag pumasa edi SWERTE!

bakit kamo ako hindi nakakapagblog???

*hikab* Goodmorning my blog!!! pucha mahigit isang linggo na kong hindi nakakapagsulat sa aking munting tahanan ahh... huh?? bakit kamo? pano ba naman ang "lolo" nyo paulit-ulit na lang ang araw. heto ang detalye:

- uuwi nang alas 7 ng umaga, pero madalas nagoovertime pa nang 1 oras sa kadahilanang kailanagan namin magmeeting pa, yung bang ireremind ng boss mo sa iyo yung lahat ng pagkakamali mo. tapos bibigyan ka ng date na kailangan pagnarating mo yun hindi mo na ginagawa yung katangahan mo.

- by 8:30am, kung hindi kumakain kami ng mga kaopisina ko sa jollibee o mcdo (kung minsan istarbak pag may pera) e nagaabang na kami ni jay-jay ng bus sa tapat ng megamall papuntang fairview.

9am - bababa ako ng kamias at sasakay ng dyip papuntang welcome rotonda. malamang makakatulog na naman ako sa biyahe. hindi ko lam pero enganyong-enganyo akong matulog kapag nasa dyip. yung bang kakaibang sensasyon na umaalog. pakiramdam ko hinehele ako. patok yun!!! malamang makakatulog ako. pero nadala na ko ng isang beses, nung lumagpas ako at umabot sa UST. pucha nahiya ako sa ibang pasahero. isa na ring dahilan na mas pinipili ko na lang magdyip ngayon keysa sa FX. kasi sa dyip pahinto-hinto medyo nagigising ako.


9:30am - nasa bahay na ko nyan. bibili ako ng ulam kay aling selya, dahil malamang ala akong kakainin sa bahay. madalas gulay ang binibili ko, bukod sa sustansya at mura. paborito ko talaga ang gulay (mabuhay kayo gata) wehehe

10am - nanood ako ng "beyblade" habang kumakain. pagkatapos papalipas oras nagbabasa ng kung ano-ano hanggang makatulog.

11am hanggang 7:30pm - tulog ang lolo nyo!!!

7:30pm - babangon kahit na masakit sa ulo, kakain ng hapunan. maliligo at magbibihis papuntang trabaho ulit.

8:45pm - pasakay na ng dyip papuntang munoz. makikinig sa mga tsismisan ng katabi. wehehe

9pm - nasa mrt station na ko ng north avenue. titingin-tingin sa mga pumapasok. nagbabakasakaling may makasabay na kakilala.

9:30pm - bababa ng ortigas station, maglalakad pupuntang emerald avenue. nagdarasal na wag sanang umulan kasi ayokong mabasa yung payong ko sa bag. wehehe..


yan lang naman ang pinagkakaabalahan ko ngayong mga nakalipas na linggo... tingin nyo?? masaya ako???

lets talk about the past

nanood ako nang "fight club" kagabi. actuallly matagal ko nang naririnig sa dati kong kaopisina na maganda yung movie, pero nun nagtanong ako sa video city dito sa amin, ala na raw sila nun kopya nung movie.

so last night nung buksan ko yung tv ang nagtune in ako sa channel 23, sakto magsisimula pa lang yung movie.


sa mga hindi pa nakapanood, tungkol ito sa isang lalaki na hindi makatulog at nakaroon ng alter ego nang hindi niya alam.

napaisip ako, pagkatapos na napakagandang palabas na ito. na hindi kaya minsan e may mga desisyon ako na hindi naman talaga ako aware?

na yung alter ego ko ang nagdedesisyon para sa akin?

ilan kayang ako ang meron sa sarili ko?

this what makes my work so interesting

ISA MUNANG PATALASTAS:
my trainor let us watch this flash animation ....


paki --click ETO


hindi ko alam kong ngingiti ako o maiinis ako sa palabas na 'to
bahala na kayong humusga.

UPDATE!!!

hindi ko pa nga pala nablo-blog. mahigip dalawang linggo na akong nasa "transition bay" sa opis. ibig sabihin nun, tapos na ko sa 1 month tech training. 3 buwan kami mamalagi sa deparmentong ito bago sumabak sa "operations"

nagpalit na rin kami ng shift, kung dati e 9pm hanggang 6am kami. ngayong nasa "transition bay" na kami, ang pasok ko na ay 10pm hanggang 7am. isang oras lang naman ang nabago.

sa unang linggo ko sa "transition bay" ginunugol namin ang 5 oras para sa intensive technical training (o isa lang naman review ulit) at yung natira ay tumatanggap na kami ng tawag. opo, nagsisimula ko nang gamitin yung mga nalaman ko sa training. it between those 9 hours is our 1 hr lunch, and 2 15mins break.

ikalawang linggo, mahigit 6 na oras na kaming nakababad sa telepono at tumutulong sa mga american dell users. 2 hours na lamang ang inaalay namin para sa review at iba pang detalye ukol sa polisiya ng opisina.

masasabi kong pinaghalong, tuwa at pagkapraning ang trabaho ko. hindi biro, bukod pa sa puyat ako ay hirap kang makaresolba ng isang problema. lalo't pat hindi ko naman talaga linya ang computers. at una't sapul customer service at inaplayan ko, hindi ko alam kung ano nakita nila sa akin at ginawa akong tech support. iniisip ko na lang, may nakalaan para sa akin dito kaya ako nandito ngayon.

laking tuwa ko na kapag nasusulosyunan ko yung problema ng customer. lalo pa't tuwang-tuwa yung customer dahil sa wakas nawala na ang problema nila. ganun pala ang mga amerikano? masasabing sana'y sila sa mabilisang takbo ng buhay. ayaw na nila pang ipabukas ang pede naman magawa sa ngayon. hindi sila naghahanap ng dada, gusto nila ay kung ano ang iyong magagawa.

ganun man, higit pa rin nangingibabaw tayong mga pinoy, sapagkat ang hindi nila alam e, pinoy ang kausap nila sa kabilang linya at tumutulong sa kanila ... wehehehe

back from the grave

*phew* been one week i think since my last post. wala na talga lupaypay na ko. sobrang pagod ako sa trabaho ko. *sigh*. i even missed reading post of my fellow bloggers. malaki na siguro mga namiss ko dun sa mga kwentohan. tulad na lang sa mga:

- inuman at kwentong gimik ni ka larry

- mga munting pangarap ng magaling na blogiristang si barenaked

- kwento nang isang magiging ina na nasa europa na si analyze

- ang paglipat ng aking kaibigan sa numero treseng bahay na si knoizki

- buhay ng isang filipinang nakikipagsapalaran sa buhay maynila na si san

- hinanaing nang nagiisa kung dalagang pamangkin sa texas na si yeen

- si pareng watson at ang kanyang unika ihong si jolo

- at marami pang iba .... (naway'y hindi magalit yung hindi ko nabanggit)

namiss ko talaga ang pagblo-blog. namiss ko ang pagbabasa ng inyong mga entry. paminsan-minsan pumupuslit ako sa opisina ang tinitingnan ang blog nyo. pero hanggang dun na lang yun. kasi patago ako. hindi tuloy ako makapag iwan ng kahit na maliit na mensahe na dumalaw ako.....

let me know who you really are???

i was tagged by " the very happy mommy analyse " .... so i tagged along ....

What are the things you enjoy, even when no one around you want to go out and play?

simple lang .. i enjoy surfing the net specifically blogging. natutuwa nga ako, kasi i checked my blog first before my email. wherein before i usually go to my email accounts before doin anything else. ngaun... aba blog muna!!! first priority ko yun pag nasa net. kahit saan ako mapapad na may inet hala blog agad, either post an entry or go bloghopping.

i also like watching movie, lalo na yung mga feel good and really funny movies like john q, pay it forward, jerry mcguire at yung series ng mga comedy movie ni ruffa mae quinto (namely booba, super b at masikip sa dibdib) minsan nga kahit puyat ako galing work basta may maganda cd sa house, pinanonood ko muna bago ako matulog .. last movie i'd watched War of the worlds, fantastic four and mr and mrs smith

What lowers your stress/blood pressure/anxiety level? Make a list, post it in your journal…

stress:
listening to music, currently i liked "hale's" music or makinig dun sa mga nadownload kong mp3. mahilig ako sa rnb, alternative, accoustic at sometimes pop. sabihin man nilang korni .. wala akong pakialam.

minsan if i got time, money and a friend. i play badminton... one way to relieved stress at ilabas lahat ng galit ko sa mundo.. wehehe

blood pressure:
mataas naman ang tolerance ko e.. wag lang talaga yung aasarin ako sa maling oras... may pagka moody kasi ako e.. wag mo na muna akong kausapin kapag bad trip ako. kasi makakatikim ka talaga... pero rare naman ako mag inarte (madalas akong sabihan ni dada na "ang R.T ... R.T. mo) alam yan nang mga close friends ko..

anxiety:
minsan as simple as taking a deep breath and thinking na all of these will passed. ok na ko dun... kaw naman kasi gumagawa nang ikakapangit ng araw mo...

and also it help sometimes to share your grievances with some of your close friends, para may karamay ka. wag nga lang dun a mga tsismoso't tsismosa ahh?? mahirap na. baka mas nauna pa yung kapitbahay mo sa mga desisyon mo sa buhay.

and last, i played with my pamangkin's... yun makita mo lang silang makulit at ang lilikot. makes you think na " hayy sarap talaga ng buhay "

…and then tag 5 friends and ask them to post it in theirs.

Larry:
i wanna know kung anong kabalastugan ang isusulat mo..

DaDa:
i really liked the way you write ... so i wonder kung ano ang sagot mo...

Bare:
such a darlin and a good writer. now let me hear your sensitive side...

K:
nakilala lang kita sa blog... and it seems like i known you for so long.. share yourself to us by answering this questions...

San:
kapareho ko 'to e lagi rin puyat.. so tell me your secrets...

hello lucky!!!

on my way home last night from ponyang's house i tooked a jeepney ride from frisco to our place. its 15 mins before midnight and i was really scared, coz im not used to going home that late without a company.

on the jeep i was with people who looked very tired, but something really catches my eye, and that was the three kids that was in front of me (two boys and a girl). the girl is holding a nuts packed in small plastic, i think she was selling it. the older boy was holding a plastic as well, containing broth of some sort (it may be chicken or beef) i assume that would be their dinner.

that particular scene made me realize these things;


- how lucky i am that once i got home ill be lying down on a comfy bed, with pillows and sheets.

- how lucky i am that i was able to eat more than three times a day and sometimes even not finish it.

- how lucky i am, that ill be able to take a cab ride whenever im tired.

- how lucky i am that whenever im bored, i got my computer and ps2 that i can play with.

- how lucky i am that i got the chance to go to a mall, eat on some resto, drink coffee on an expensive brewing house etc.

- how lucky i am that i grew-up with proper education and having a job that really makes me earn good money.

- how lucky i am that i have such simple things like water, shelter and clothing.

these is all have, but still most of the time i will not feel that what i have is enough. made me think last night that i should be more than happy with what i have right now. i should learn to be contented on what's it front of me and be very thankful that i have it rather than nothing at all....

here's what i wanna say to you "MY TRAINOR"

- its not our fault, that we are late in regards to our lesson.

- you should also think why arent we reading it in advance.

- why not asked yourself if we are still interested or not?

- is that the way you motivate your class by giving "THREATS?"

- think that it is also your fault if some of us wont pass.

- arent you asking yourself on why are we always feeling sleepy and bored? but whenever were outside the training room, were all hyped?

- have you tried listening to yourself?

- it seems you are very interested bout the things you discuss. have you by any chance think if we are too?

- all you do is READ, READ AND READ ......

here are some pictures of my classmates wearing the terrorist theme:


1st photo from left; jennie and ,meah2nd photo; meah and me3rd photo; jennie, potpot and meah

nah.. not again

ive been lacking sleep for 2 days. sobra kasing init sa bahay, nung monday i only slept from 8 to 12 pm after nun hindi na ko nakakatulog ulit.

pakiramdam ko parati pag nakahiga na ko, parang may katabi akong isang lumalagablab na "bonfire." dagdag pa na yung likod ng AC ng kapitbahay namin e nakatutok sa bintana ng bahay namin. how i wish may AC kami. ahhhh , so what i usually do, kapag tirik na si haring araw, ill get out from the bed . .. bring a pillow and sleep downstairs instead. and problema nun, maingay naman. kasi si nanay nanonood ng "wowowee" ... damn no choice talaga.

yesterday,duon muna ako umuwi sa bahay nila ate sonia kasi gusto kong dalawin si baby rona and also para makatulog ako nang mahaba. pero hindi rin pala, kasi dumalaw din sila nanay, ate pen, ate felicing at si makulit na aaron. kaya yun hindi rin ako masyadong nakatulog..... *sigh*
malas talaga.... sana bukas makatulog na ako ng maayos. :(

akalain mo??

just checked my "site meter" akalain mo naka 500 views na ko ... wipeeee!!! salamat sa mga blogfriends ko!! *hikbi*

my pers time

as our theme for today, we been asked to wear a terrorist attire. hindi ko alam kung anong pumasok sa kokote ng mga kasama ko at yung ang naisipang isuot.
kahapon nang umaga, 40pesos na lang ang natira sa wallet ko. e badtrip yung pagtaas, ng pamasahe. (pero sabi nga ni bare, di ko pede magreklamo kasi di naman ako bumoto) wehehe *ayoko atang mabatukan*.

naguguluhan kasi ako yung iba, naniningil ng may increase yung iba naman hindi. let me sight an example: before when i take a bus from ortigas to munoz, ordinary fare will be for 13.00 only pero after the increase, they usually asked for either 16 or 18 pesos. so hassle sa pagbubudget ko. dahil hindi pare-pareho everyday. hirap naman magtanong dahil, ikaw pa minsan ang lumalabas na masama, at pagdudukdukan pa sa iyo yung fare matrix sheet nila. LECHE

ayon balik ulit nung umaga, para makatipid, nakisakay na lang ako sa opismate ko na malapit lang pala yung bahay sa amin. e may motor siya, so umangkas ako. e pucha, pers time ko ang sumakay ng motor. pare!!! nakakatakot. ang higpit nga ng kapit nun kaopisina ko e. tapos madiin na madiin ang pagkakaupo, para secured. kasi kung ano-ano yung mga aksidenteng pumapasok sa isip ko. kesa mahulog ako, mahagip ng truck o kaya bumangga kami sa paparating na sasakyan. another reason, mahirap pa lang makipag-kwentuhan habang nakaangkas, bukod sa hindi kayo magkarinigan .. e yung laway nung driver dadampi sa mukha mo. *airwind punas ng laway*.. so those are the things you should consider before taking a ride from a motorcycle.

to end this, i was wearing my old fatigue pants thats smells like its been inside our "baul" for ages" and a black shirt.... im out

my fear!!!

sleepy, its 3AM here. still in training room. while we are still on breaks, ill take the time to make an entry for my blog. its been a while since my last entry, and as much as i would like to make one. i just cant .... kalaban ko yung puyat!! one thing that bothers me and also the thing that i dont want to happen. e yung PUMAYAT!!! mukha kasi akong "praying mantis" pag payat wehehe.. no joke, if you will only see me was i was still in highschool, di talaga ako mukhang tao. i might even qualify for being a so called malnourished kid. hehee. may isa ngang instance wherein, my college barkada and i was browsing for photo albums at my house. pucha sabi niya sa akin mukha raw akong galing probinsya. HUWAT!!! but so true ... kahit ako natatawa sa sarili ko. demonyong yun! balak ko nga sunugin na yung mga photo's na yun e, para hindi na makita ng mga magiging anak ko. wehehe. if your interested of seeing it, (no larry i wont post it on my site .. NEVER) wehehe.... di na nga akong mukhang kagalang-galang ngayon, baka mas lalo pa pagnakita nyo yung dati ko itsura.
i weight 131lb right now, before i tip the scale at 125lb. im not planning to get really fat naman, just that i like myself more now than i was then... dapat lang
so what i normally do is, eventhough i get home at 8am. i try not to miss eating breakfast before i sleep. tapos ill always tell nanay to wake me up kapag lunch time na. tapos tulog ulit, then wake up at 6:30pm to eat dinner and prepare to go to work. and lastly, im starting to take my vitamins again and drink milk.... wehehe mahirap ng magkasakit!!!

hyper ... gising mula umaga hanggang gabi

first week of tech training is already over *phew* ... 3 linggo pa ang susunod. good news, i passed the first week. all of us should get atleast 80% grade for these first week. i did 89%, wippie .. not bad at all. we are 17 in the class, im second sa pinakababa. jennie my new found friend got the highest grade of 98%. they based our grades on all of our tech exams which will includes policies, tools navigation & last basic troubleshooting.

natutuwa nga ako e, kasi lam ko na yung mga parts of the computer (both internal at external) . e dati rati banong-bano ako pagdating sa computers. pano ba naman sa skul namin nung college 1:5 ang ratio namin sa computer lab subject. pano ka ba naman matututo nun?? buti na lang din binilhan ako ng mabuti kong ate ng pc... salamat ulet!!! wehehe. isang malupet na achievement na yung nakapasa ako. takot pa nga ako kanina, kasi sa last exam ko nakakuha ako ng 60% (passing is 80%), masyado kasi akong naging kampante sa sagot ko. *sigh* kung medyo pinagisipan ko pa, baka mataas pa sana sa 89% ang grado ko, pero ok lang!! sabi nga nang iba kong kasama "as long as you passed, you should be happy." kaya naman sobrang saya ko na rin.... hope sa mga susunod na araw pumasa pa rin ako....

mamaya 2pm punta ko ng tridel kasi i have to get my employment certifiacte at clearance, sana nga bigyan rin nila ako ng backpay asus pucha magkikita na naman kami nila larry at mico. miss ko na 'tong mga tukmol na ito e.... hehehe .. o siya pahinga muna ko.

what will i be tomorrow??

just got my first salary today from my new job. yipee!! it was just enough for me to give some money to nanay and to have baon for 2 whole weeks.

as a treat to myself , pinakain ko sarili ko sa starbucks bago ako umuwi. nagkayayaan na rin kasi kaming kumain, so i said why not?? tutal first sweldo ko 'to, konting luho man lang. wehehe.

im also planning to buy shades kasi i really need it, masakit sa mata paglumalabas ako ng opis.. yung liwanag nakakasilaw lalo pa't puyat ako. nasira ko kasi yung dati kung shades, dahil sa katangahan ... naupuan ko, ayun warak!! wehehe. bibili ako yung mura lang pero matibay, at yung babagay din naman sa akin.

wala ako ngayon malalagay na pera sa bank ko, pero i already told myself na next cut off, ill spare atleast 1K para doon.

i also thought of budgeting myself again ... sabi ko nga i will only bring 100pesos na baon everyday sa work, anyway wala naman akong masyadong nabibili, kundi yung lunch lang sa amin pantry na 50 pesos lang naman. bukod dun napupunta na lahat sa pamasahe ko. kung may tira man nauuwi na lang sa pagbilibili ko ng makokutkut. *sigh* hirap talagang mag-trabaho??? phewww...

x's

---dun sa mga bumati sa new lay-out ko... thanks so much poh!! courtesy po yan ni jeff...... :)
---ate, yeen .... bad news namatay na si chubby yesterday ... :(

My Frustration

noon pa man pangarap ko nang maging isang magaling na scriptwriter, bukod pa sa kadahilanang banas ako pagnakakapanood ako ng tagalog movies, pakiramdam ko kulang o di sapat ang pagkagawa nito. kung baga sa ulam, kundi maalat e walang kalasa-lasa. eto ang mga draft o istorya namumutawi sa labi at utak ko.....


Pamagat ng Pelikula: "Reincarnation"
Uri ng Pelikula: Thriller/Suspense

magsisimula ang istorya sa isang batang babaing walang awang ginahasa at pinatay ng isang grupo nang kalalakihan .... lilipas ang panahon at hindi masusulusyunan ang krimen. may isang babaeng nag-ngangalang maria ang maaksidente, at dahil doon ito'y magpapabalik nang kanyang alala .... alaala nung buhay nya bago pa siya makilalang si maria. malalaman niyang dati siyang estudyante at ginahasa at walang awang pinatay ng isang grupo ng kalalakihan. ang masama pa nito e nakikilala nya ang mga taong pumatay sa batang iyon.....

yan lang muna kasi hindi ko pa rin masyadong napgiisipan ng mabuti .... marami pa kong storya na gusto kong isulat.. next time share ko ulit..... wehehehe ... nawa'y naintindihan nyo yung storya??

training material??

this was part of our training ... ewan ko pero pers tym ko tong nakita...... ope you like it.. coz this give me a one hell of a stomach ache ... wahahahha SBC ... and beside i dont have anything to blog kasi all i do for this past few days are; SLEEPING, EATING and GOIN TO WORK.... my life seems to be no fun anymore .... :(( CLICK HERE

x's

sorry late ko nang namodify yung link .. wala na talaga ako sa sarili ko wuhaha :(( . pakipindut na lang yung "watch the movie"

buhay call boy

im all pysched and sleepy.... pucha i was never this puyat before. (besides when i was workin in epldt). last night was my first shift in clientlogic, it was from 9pm to 6am in morning. Ask me what we do? of course listen to our american geography trainer. mabait naman siya,sometime he injects funnylines into the topic, (normally minumura nya yung mga kano) he is a born and raised pinoy but his first language was english. sabi nya kasi writer daw both of his parents. so? enough of him .... let me talk bout my classmate... well their is jennie. shes a working student from UP taking up Political science. sabi ko nga sa kanya, pano pa sya makakapasok e puyat siya? sabi niya " Hindi ko alam?" *yawn* damn im still sleepy but what really made my night yesterday are my smart-ass classmates. yup, thats with an 'S, coz theirs 3 of them. i dont know but im really F*** up with them, let me tell you instances on why.... One smartass guy always butt in to our trainer even though he wasnt asked or given the right to talked. he just want too ass next guy, eventhough the trainer initially discuss that we are not allowed to surf the net, this second guy still does at malupit nagdodownload pa ng winamp, i was thinking " what the hell is he goin to do with wimamp e ala naman speaker" ass and after his thru downloading the software, he started downloading some skins as well hole the third guy !! simple lang naman ang trip nya, while all of us are sitting on our chair listening ya di yadi ya da . he is sitting on the desk while her feet rested on a chair another ass piling nya ata bahay nya yung loob ng training room. *sigh* good thing our trainer was never that strict about those misconducts. dahil kunn ako yung trainer, malamang may tag-iisang makakating "FECTUS" sila. hehehhe ... sucks got to go, have to take a bath na... shit im gonna see them again *sigh*

Ako pag paranoid......

natulog akong magisa kagabi kasi wala si nanay.pangalawang araw ko na ito... nung unang araw ok, kasi nandito si jomar to accompany me. hindi ko talaga kayang matulog mag-isa... pucha kasi si natre ng shutter e pero kahapon ala akong choice may meeting daw si jom hanggan 1am... hindi ko naman kaya magintay nang ganun katagal. text ko rin lahat ng barkada ko para maayang matulog dito haus pero lahat sila turn down ako... naiintindihan ko naman kasi late na yung text ko sa kanila, so hindi na sila pinayagan. so i decided to sleep by myself. i kept the tv on and set it for auto shut off after 30 mins.... natulog ako sa lapag , hindi na sa kwarto kasi pucha sobrang hesterical ako sa tuwing may maririnig akong kaluskos.... leche ka natre!! tapos tinabi ko lahat na alagang pusa ng nanay ko sa akin.. kasi naniniwala ako takot ang mumu sa pusa... hehe

kaya kung gusto nyo mapanood ang "shutter" i adviced wag nyo na lang ituloy, lalo na kung katulad nyo kong matatakutin. pakiramadam ko lagi ko siya katabi... sucks!!! OA man ako.. pucha wala akong pakialam ..... pak talaga!! sobrang nakakatakot......

So long ......

goodbye tridel, my life here has been good and bad, happy and sad, hyper and stubborn, quiet and loud and so on.... i never thought that ill be so emotional leaving tridel, i always want to get out from this office before. but now that im just counting hours before i finally give my final looked into my cute and little cubicle, its hard not to feel sad. i really hate goodbyes but i cant say "later" either coz i know ill be long gone and will never come back. goodbye my monitor, ill miss you specially those times when you turn yellow every 3 mins. goodbye CPU, that doesnt have his own soundcard coz i accidentally remove it. Goodbye pins, that i usually used to post proposal letters into my board. goodbye calculator, which still has his plastic cover on since i got it. goodbye .... (sobbing) goodbye "all." evillaugh ill leave some of my things to those people who really help me here. to larry, ill be leaving my patrick the starfish paper holder... (coz he ask for it), jm will have my mcdonald push pin, aison??? uhmmm ill be giving the cellphone holder back to her coz i never used it naman sorry ... my toothpaste will be given to ms lorna, coz she always asked permision to used it. ill be leaving all my nesvita and quaker oats to mr ben, coz he's such a gym buff and probably he will like it sana??? i wont be able to give anything to ms evie coz i dont have anything left around here to give. sorry. this is it!!! goodbye all... definitely ill miss everyone. thanks for all the happiness and bullcrap that you have brought me.... all of those really makes me be on this place that i am right now. SALAMAT SA OUTING??? salamat sa mga mothly socials.... all the food that i ate during those times when somebody celebrated his/her bday inside the office. GOODBYE!!! FAREWELLL!!!! CIAO!!!! ADIOS!!!! ..... *sigh*

X,s...
Most of all goodbye BROADBAND ..... hello DIAL_UP again!!! sob

a dream .. or a preminition of what will happen??

i woke up today with a dream of me being on a wedding, pero ang makulit dito ako yung kinakasal (huwat???) nagulat ako, at lahat ng mga kamag-anak ko e nandun at iba pang mga tao na hindi ko kilala. the girl is somebody i have never met yet in my life, the wedding was held on a church na hindi ko pa rin napupuntahan (weird talaga).it seems also that everyone knows each other. pakiramadam ko "shotgun wedding" ang dating nung kasal ko. yun bang pinilit lang yung girl na pakasalan ako. before the wedding start, i got a chance to talked to my so called "bride". di siya lumaki sa pinas as i recall it kasi she has an accent. (hehhee) i cant recall her looks as well lagi naman ganun minsan ang panaginip , hindi mo na matandaan yung ibang details. we spoke for a minute or two but the way my dreams looked, it seems that we havent known each other until that day. ewan ko pero hindi na namin mahinto yun kasal coz we were at the altar already. the next things that happen is me askin her na tumakas patakbo..palabas sa church. nakakita kami ng motor, then we drove of the church .. (funny sya yun naging driver) hehehe ... then i woke up .... (bizarre)

ano kaya ibig sabihin ng panaginip ko na ito??.. ano kaya ang nais ipahiwatig?? ... at ang isa ko pang di maintindihan, wala akong ni isang kaibigan na nandun kundi yung mga kapamilya ko lang...... *sigh*

Keys to my Heart???

The Keys to Your Heart

You are attracted to good manners and elegance.

In love, you feel the most alive when your lover is creative and never lets you feel bored.

You'd like to your lover to think you are stylish and alluring.

You would be forced to break up with someone who was emotional, moody, and difficult to please.

Your ideal relationship is lasting. You want a relationship that looks to the future... one you can grow with.

Your risk of cheating is zero. You care about society and morality. You would never break a commitment.

You think of marriage as something that will confine you. You are afraid of marriage.

In this moment, you think of love as commitment. Love only works when both people are totally devoted.

What Are The Keys To Your Heart?

i run into this thing on one of Jeff's link... and i cant stopped myself answering question on the site.... natutuwa ako.... hehehe ..... i see myself on some of the result. pero dito ako nabigla kasi ... ako talaga ito!!!! *smirk*

during those hot days

after the final interview with the operations manager today at client logic, tumambay kami ni dada sa sm megamall. kumain kami sa tokyo tokyo then naglibot to check for some new clothes. napadaan kami sa bio research, isang pet store. marami kaming nakita pet *of course pet shop nga e* pero may isa silang particular na produkto na sobrang naintriga kaming dalawa ni dada. kinuhanan ko nga ng picture gamit ang cellphone ko. eto sila....

*Here are some of their promotional taglines*

"The spray is specially formulated to mask scents that attract male dogs to your pet"

"Non-Staining spray to mask the attractant odours of bitches in season"

*Here is one descripiton bout the product*

"For female dogs in season. Fits all seasonal panties (adjust with a cut from a pair of scissors). Highly absorbent (absorbs up to 16 times is weight). Disposable and leakproof. Does not wad up. Also perfect for nervous dog when used with training"




kulit noh?? napatanong nga si dada kung nireregla ba ang aso?? kasi wala naman daw siya nakikitang dugo dun sa dog nila.... wehehe .. ako pusa alaga ko kaya 'la akong masyadong lam dyan (patay malisya kong sagot) wehehe ... hindi namin mapigilan ang kakatuwa sa loob ng pet shop, yung ngang katabi namin ale na naglilinis ng shelves nilayauan na kami (akala siguro baliw kami)

the uncontented one

pumasok ako ngayon sa tridel, coz i need to file my resignation letter. pero malas kasi la naman ang boss ko today *as usual*. mr oliver of "clientlogic" called. i was told to go back to there office tomorrow by 7:30 am for my final interview with their operations manager. di ko lam after that i call. naging slightly emotional ako (teary eyed) baga ... i cant stop but ask myself "this is it? this is goodbye with tridel," am i making the right decision? pumunta ako nang bathroom to washed my face .... then nakita ko yung reflection ngmukha ko, (di naman ako nagulat) yung buhok ko spike ngayon at gulo-gulo. napaisip tuloy ako "kapareho ng buhok ko yung buhay ko ngayon, sobrang gulo" kailangan ko ata ng suklay? isa lang masasabi ko, bahala na!!! siguro naman hindi ibibigay ito sa akin kung hindi naman dapat. hindi naman kaya mali ang paniniwala kung yun? hindi kaya't inililipat ko lang yung sisi sa kanya? para atleast gumaan ang pakiramadam ko. tinanong ako ng isa kong kaopisina, tulad na sinabi sa akin ni "K" kung masaya raw ba ako sa lilipatan ko? hanggang ngayon di ko pa rin masagot yan tanong na yan. tapos sabi nya, "tingin mo, ok ba dun?" ang nasabi ko lang "ewan ko?"

dalawa lang naman ang rason ko kung bakit ko gustong umalis dito sa tridel, una dahil unproductive ... pangalawa ay yung sweldo. lam ko marami magrereact sa mga rason ko. pero yun lang talaga ang mga bagay na nasa utak ko kaya ko iiwan ang tridel. BAHALA NA???

not that i expected ???

nabasa ko ulit yung entry ko yesterday .. nakakahiya kasi kahit ako nahirapan basahin yun. kasi walang punctuation yun iba, tapos madaming wrong spelling at malupit pa dun baka wrong grammar pa 'ata.... guys kindly tell me naman kung may mali ako? (di ko magagalit.. pwamis)... yesterday nandun ako sa cafe ng company namin (kapal nga mukha ko e, di ko pasok tridel pero pumunta ako sa cafe nila to surf the net) *devil na ko talaga* wehehe. anyway, nawalan kasi ako ng time basahin siya ulit kahapon para macheck kung may mali. kasi si ponyang nang-gagalaiti na sa galit, dahil hinihintay ako. tsori tsori, naka chat ko today si sir jeff siya yung person behind this site and we already agreed dun sa mga bagay na gusto ko... bait nyo po talaga!!! kung mababasa nyo man po ito... marami pong salamat ulit!!

tungkol dun sa application ko, maraming nagcomment at nagsuspetsa na sa convergys ako work... bakit ganun ba talaga ka famous ang convergy's?? but sorry hindi po e... baka nga hindi nyo siya kilala, but here in ortigas it was quite known. maganda naman ang facilities nila and they even let us use their pc kanina to surf habang nagbre-breakfast sila... natuloy yung final interview, mga 13 ata kami? pinapasok kami sa isang kwarto tapos we been asked to talked about anything bout ourselves. gulat ako sa mga natanggap kasi .. malulupet talaga... let me try to recall each and evryone one, may political science undergrad of UP diliman , another a ME grad licensed engineer from UP, yung isa nurse and the list goes on... basta hindi ko lam pero lahat sila are so qualified. galing nila!! syempre hindi naman ako papatalo .. i talked bout my current job and all the reasons why i left my previous one's. after tawagin kaming lahat, we been asked to wait for the evaluator to call us one by one.... nakatinginan kami ni dada and we thought "sobrang higpit naman talaga ng company na 'to at baka hindi pa kami makapasa." one by one we been called tapos hindi na pinababalik. nagulat kami ni dada kasi sabay kami tinawag, kala tuloy namin hindi kami tanggap at pauuwiiin na kami. pero hindi pala.... the evaluator told us that instead of applying for CSR (customer service representative) they will give us the task of being TSR (technical service representative) instead. phew ... we been asked to take another exam related to technical stuff, siguro for them to make sure kung capable kami sa job (o dahil baka nagkamali sila nang desisyon). good thing pumasa naman. sabi nga sa akin nung evaluator"sabi ko na papasa ka e". but still the prob is wala akong masyadong alam sa computer but they told us na we will undergo training naman.... *sigh* tomorrow will have the final screening (last na daw 'to) and chances are if we passed tomorrow we will start on monday.... halong lungkot at tuwa ang naramdaman ko kasi, i have to say goodbye to all my friends sa tridel... a bunch of happy people tulad ng sinabi sa last entry ko "click here" but hey.. thats life .... i must move on and think that everything is made as it is. so i shud live with it....

thanks again for the people who crossed their fingers for me... owe you one!!!!

two reasons to be happy today

nanginginig pa rin ko while typing this entry ... bakit kamo? let me enumerate:

First, i past the initial and phone simulation from one of the pretigious call center in the phil. out of 13 people from our batch 6 of us passed and 4 of us move on for the finals interview tomorrow. (parang talent search ang dating) hopefully, if i do one heck of a good job tomorrow, by monday ill start working there. im still employed with tridel but due to certain reason's that i mention on my previous blogs. i already decided to resign!!! part of me having that decision is comming from my blogmates comments so plz do help me by keeping your finger cross that i'll passed the interview tomorrow. pwamis ... libre ko kayo ng lugaw.... wehehehe .. joke!!!

Second reason, these one i dont expect at all, pakiramdam ko nanalo rin ako ng award sa urian mala judy ann santos. wehehe. jsut check his blog to know why im so excited and happy.... click here!!! ... salamat ulit sa mga hindi nagsasawang magbasa ng blog ko..... ill kip you posted with my day to day pakikisalamuha...... wehehehe ....... out!!!

this is the life

after my bad day at work ... my highschool friends and i went out for a gimik, so sabi ko i want to have fun without tiring myself too mcuh. so we decided to head off to timog and watch some stand up comedians. its one hell of a big night out, napaakyat ba naman ako sa stage and i was asked to belt out a song. hehehe. syempre hindi ko naman ipapahiya ang sarili ko, so i said "i'll sing say that you love me" (kasi praktisado ko na yun) . instead of giving an outstanding performance i was booed by the audience. pano ba naman i used to singing that song pero yung martin nievera's version .. yung mga lintik na bading pinagtripan ako ang isinalang e yung pang regine... e sus.. lam naman bumirit-birit ako dun. ending pinababa ako ng mga tao ... anyhow, im still not ashame but instead proud of myself to face such a huge crowd... hahaha ... *feeling concert ko yun* great night ... great way also of getting rid of my shitty prob at my work.... hahaha.... also i bought a new cd. Hale's album. lupit nila tsong... sobra... kala ko nga hindi sila noypi e... kaya nang malaman ko .. bili kaagad ako. actually right now while im writing my entry im listening to their songs... lupit pare yun lang masasabi ko ... gotta bounce... thanks again for those people na nagtyatyaga sa pagcomment ... hehehe ..... out!!!

intended to have no title

bad day today!!! nagalit yung isa kong client dahil sa katangahan ko. i already say sorry to her through text pero hindi na siya nagreply. hindi pa naman ako sana'y na mayroon akon taong di kaunawaan at bukod pa dun yung kaibigan ko dito sa company masama rin ang loob sa akin. akala nya inagawan ko siya ng client. yan ang hirap sa sales e, mukhang pera ang mga tao .... at hindi ko maintindihan e kung bakit nya naisip na ninakaw ko yung client nya, kasi i will never do that!! pakiramdam ko wala siya tiwala sa akin. i myself really value "TRUST" so much and i wanna earn it to every person that i meet. i feel so lonely whenever i have some misunderstanding with someone. specially kaibigan ko pa. nagexplain na ako sa kanya, but all she has to say is "hindi pinapa-assist ko lang yung client ko sa iyo, pero inagaw mo na." kakilala ko ang husband nya and we usually go out... her, her husband and some of my office friends. so hindi ko maintindihan e kong pano pumasok sa isip nya na inagawan ko siya.. AKO PA?? na kaibigan nya?? *sigh* i wanna shout!!! im just not used to this.... i dont want some of our officemate to know bout this coz they might take sides,which i dont want to happen. minsan nga gusto ko sabihin na, sa kanya na yun benta para matapos na lang. but my boss will surely get mad at me coz even her knows na client ko yun. its just that she have a very closed mind na ayaw niya nang tumanggap pa ng paliwanag. all she knows is inagaw ko yun!!! and thats it! nakita ko silang magasawa yesterday, binati ko yung husband nya tapos naringgan ko yung husband niya nang parang "si Airwind ba? tsk tsk tsk ...." all i do that time is to walk out of the scene coz i know i wont be good for me to stay there and chat.
my blog may not make any sense or even hard to understand today, i just cant type everything thats on my head. i dont know if i have to say sorry to her?? or do i really made a mistake?? may kasalanan ba talaga ako?? one thing that i learned from these is that people that i met on my school days is very much different from the people that i work with now. they can be my friends but still it makes me think that i dont know them?? unlike my school day friends, na alam ko ang liko nang bituka at naiintidihan ako.... nakakalungkot....

check my LSS : incomplete

i was reading barenaked's blog so natuwa rin ako to share my sister's email ... ewan ko ba i feel so much loved inside of me wanting to burst out ... wehehehe .. mali-mali na naman ata yung grammar ko .. ooppsss nakakahiya. kung sino man ang nagsulat nito isang henyo ..... bow talaga ako ....

The guy who loves his mom will be a good
boyfriend. Why? Because if he has
high respect for his mother, he will have high
respect for women.

Don't give everything away. Leave some things a
mystery. Guys love conquest. If you already give
your all, wala ng something to look forward to sa
relationship nyo. And the guy will become
kampante. Assure him of your love and
faithfulness, but! warn him too: "umayos ka diyan!
You can lose me anytime...".

BIG PAGKAKAIBA: What a girl needs most is
love. What a guy needs most is respect. The most
important thing for a girl is her heart. For a guy its
his ego.

Give your man his own time and space. Let him
have his time for his friends, sports, family, self,
and God. The relationship will grow old quickly if
lagi kayong magkasama. Give h! im time to miss
you and you'll see how he will love you more. If the
guy naman is obsessed and just wants to be with
you all the time, tell him you cant respect
a "puppy" for long.

Do things differently anytime. Para kahit matagal
na kayo, there is always something fresh and new.
Variety is the spice of life. Exciting baga?

Discover something you both like to do and enjoy
it TWOgether. Doon naman sa mga bagay na
magkaiba ang hilig nyo, compliment each other by
learning about it kahit konti. If you love someone,
yung effort nyo to try will go a looooong way to
understanding him later pag may disagreement
kayo.

Pray with holding hands. Sounds corny noh?
Maybe, but its very powerful. Pag may takot sa
Diyos ang boyfriend,mo, kampante ka na di ka nya
lolokohin, because he knows God sees everything
he does in secret. Ikaw na ang magkusa that
before you part after date, with hold hands and
eyes closed, pray to God to bless you two. Believe
me it's effective.

Kailanman, di corny ang magdasal.

Believe in "Magic". Kahit di minsan practical o
walang logical na dahilan, o matrabaho, o sounds
crazy sa iba, do sweet little things for the one you
love kahit magmukha ka ng timang. The memories
will be fun to recall later in life. The corniest song o
gift o letter ang laging kabog!

True love brings out the best in each other. Find
something good in your boyfriend and nurture it,
encourage it and syempre! , ENJOY it.


It's healthy to fight. Doon nyo lang maaayos ang
mga differences nyo at natetest ang tatag ng
relationship. Doon mo rin sya makikilala ng
mabuti. Its called tes! t of fire. Di mahalaga how
dalas you fight. What matters is how often you
make bati. Mas nakakatakot yung relasyong
sobrang perfect at laging masaya. One big fight
and that's it! And diba mas kilig yung malambing
na... "uy, bati na tayo...".


But don't overdo it. Kakapagod naman din na lagi
na lang manuyo o magsori. Choose the battles na
papatulan mo. The little issues, palampasin na.
Don't sweat the small stuff


Daraan sa iba't-ibang stages ang love especially
pag matagal na kayo. Grow with it. Don't expect
him to be like nung una. 'Coz like a student, di na
ituturo sa grade 6 yung lessons na pang-grade 2.
Change WILL happen... you both will change and
your love WILL change too. It's up to you na lang if
the change will be for the ! better or for the worse.
Life is about growth. Grow with it.

> When break up comes and it's time to say
goodbye, don't doubt the love just because it didn't
last. May mga bagay sa buhay na di man
nagtatagal, it doesn't mean di na ito totoo. Some
good things are just never meant to last forever.
Okay lang yon. Bless the parting and move on.

Expect tears, sorrow, sleepless nights and pain.
Ika nga "it's when you hurt the worst that you love
the MOST." Kung di ka willing masaktan, wag ka
na lang magmahal.

Life is a balance. And love is both holding on and
letting go. Know when to fight for your man and
when to let him go. God will guide you kung anong
dapat gawin sa kung anong sitwasyon. So dapat
mataas ang signal ng langit sa cellfone ng puso
mo to know His wisdom.

DATE IDEAS: A walk in the park, along the bay
area watching the sunset, biking! sa big, open
spaces, stargaze at night sa ibabaw ng bubong,
jog @ 5 am and wait for the sunrise, singing with a
guitar (or a walkman) under a tree's shade sharing
hopia and siomai (yikes!). Wag lagi sa mall. Involve
nature. The best things in life pa rin ay free. Di
kailangan gumasta ng malaki para sumaya o
maging romantic. Be creative.

Honesty is the best policy... ika nga ni Jimmy
Santos. Pero laging nasa timing at paraan ng
pagsasabi ang technique. Pag malumanay mong
sasabihin sakin na ipagpapalit mo na ako sa iba o
papatayin mo na ko sa sobrang gigil, Gosh! Mato-
touch pa ko! May lambing eh!

Don't NAG. Sabi ng don't nag e! Sabi ko don't
nag, don't nag, don't naaaaaaggg!!!

Yung effort, sa kahit anong gawain o effort mo ay
laging 2 billion ganda/pogi points yan. Do little> surprises every now and then.

PARA SO HAPPY
TWO-GETHER!!!

wehehehe !!! brurbruggurbrur ubru .... bwuhahahahha !!! grrrrrrrrrrr!! ahhhhh!!!! wuhuhuhuhhahaha!!!! ganyan ako pag-inlove...

love talk for a change

ive been usually asked, why am i still single??? ive been in a relationship before (owwsss really) *ahem* but both of us are still young then maybe thats why it didnt work out. now all i am is either a preacher or psychologist of my beloved friends. i listen to their sweetnothings .... but most of the time mga reklamo at sama ng loob nila sa bf or gf nila. ganun naman talaaga siguro they will only remember their friends thru bad times of their life. which i understand !!! *urgghhh* evillaugh as i always say to my friends "dalawa lang ang klase nang tao ISANG NAGPAPAINTINDI at ISANG UMIINTINDI" malas ko lang kasi ako lagi yung pangalawa. which i understand!!! masarap din minsan magbigay ng payo. kung baga sa inglis e, i provide my shoulder for them to cry on. pero ang minsan, ang masama sa pakikinig sa mga daing nila e, you became numb at nakaka-phobia na rin. banat nga sa akin ng dati ko officemate "paranoid" daw ako na akala ko mangyayari din sa akin yung bagay na yun. alam ko ... alam ko .... minsan ganun ako guilty na nga e.... wehehe. basta right now "TRUST" is much more important to me than "LOVE." kasi i believed that when you trust your partner so much that will only means that you love her/him close to be unconditional. *bow*